Deklarata e Ulqinit dhe populli i cili mungon

Martin BerishajProf.Dr. Martin Berishaj

Debati politik për dhe rreth shqiptarëve nën Mal te Zi përjeton pickime qe çojnë në luhatje të dukshme në hapësirën politike, që tashmë është bërë si rregull në rajon; nga pranvera deri ne vjeshtë. Në këtë hark kohorë nga akterët qe i kontrollojnë proceset, sprovohet për të shumtën herë pika e vlimit ndër shqiptarë. Kontradiktat brenda llojit të vet politik, qe përfushën rreth asaj se kush dhe kujt i takon “kryet e vendit” në bazë të një loje par exellence të shpikur vetëm në Mal te Zi (rreth ndarjes se mandatit!) e ngulfatë edhe ashtu statusin e ngulfatur politik të shqiptarëve në njërën anë, kurse në anën tjetër del si përpjekje e subjekteve nacionale për të kapërcyer nga politika në praktike morale apo moralizim politik. Ky lloj vendnumërimi i tyre e shpalon zgjuarsinë e pushtetit malazias për të shterpëzuar subjektet që i prijnë një »fryme shqiptare« të cilët, në vend që të bëjnë hap cilësorë dhe të ndërtojnë një konsens politik rreth çështjeve vitale nacionale brenda hapësirës shqiptare nën Mal të Zi, përpiqen ta »moralizojnë« politikën.

Kështu, duke u sjellë në rreth vicioz e tërësisht pa perspektivë politike e nacionale, mundohen të heqin fajin nga vetja duke akuzuar partitë tjera “konkurruese”, se ato qenkan dhe janë “joparimore« ne rrugëtimin për t’i sjell votuesit një jetë më të mirë. Por këto parti, pa përjashtim votuesin shqiptarë e perceptojnë vetëm si numër , që mbase palcën nacionale ka kohë që ia kanë shterur.

Në vend që të veprojnë konkretisht, ata ofrojnë një retorik bardhë e zi duke shpaluar paaftësinë e vet politike për tu ballafaquar me detyrën që (u) kanë dhanë. Si rrjedhojë e kësaj sjelljeje në politikë, kjo strukturë mbështetet në format e “sprovuara” duke bërë me gisht te të tjerët dhe duke i fajësuar krejt pjesëmarrësit për gjendjen e keqe në të cilën e kane sjellë vete ata. Në këtë mënyrë ata përpiqen t’i hapin vetës fushëveprim për një kohë (sipas mundësisë të papërcaktuar) vetëm e vetëm për një qellim, të gëzojnë privilegjet e pagës mujore!

Popullizmi, pra është një formë mjaftë e sofistikuar për një moralizim të tillë ne politikë. Në shikim të parë duket si një marrëdhënie fisnike ndaj popullit ( votuesit). Vazhdimësia e kësaj logjike lidhet në vetënjohjën e kulturës politike zyrtare (lexo malaziase!) duke bërë dallim dhe duke u distancuar nga ajo kulturë »e te pakulturuarve« (lexo të shqiptarëve) me tendencë të përthithjes sa më parë ne »kulturën« e tyre.

Vijat shortuese të kësaj kulture politike

  • Imponimi i flamurit shtetërorë malazias (me vend e pa vend, edhe në bukëpjekëse, rrojtore dhe n