Gjonaj: Bukuroshet malësore të bjeshkës së Koritës ngadalë po i “përpinë” koha?

Nga Gjekë Gjonaj 

Para pesëmbëdhjetë vitesh kur  Shoqëria Kulturore Artistike “ Besa” nga Trieshi, më 3 gusht,   filloi  manifestimin e bukur e kuptimplotë “  Logu i Bjeshkës- Mis Bjeshka”  në  bjeshkën e Koritës  isha  shumë i gëzuar dhe i lumtur. Pse? Për faktin se u ringjallë  një traditë e hershme  e Treishit dhe e trevave tjera shqiptare në Malin e Zi,  ku dikur “ Logu i nuseve” si konkurs shekullor në mes të nuseve  malësore  të fshatrave zgjidhej bukuroshja e vitit  e veshur (stolisur) me kostumin  e saj popullor – xhubletën.  Madje, organizatori, para disa vitesh  më nderoi  duke më ftuar si anëtar i  jurisë së këtij spektakli të bukurisë . Atë vit  për fronin e bukurisë,  në prani të qindra pjesëmarrëseve  dhe mërgimtarëve  të trevave të ndryshme shqiptare, konkurronin afro 15   bukuroshe malësore. Secila më e bukur se tjetra. Domethënë  ky manifestim asohere ishte një ngjarje përtej trevës. Po  sivjet?   “Mis Bjeshka 2018”  kishte vetëm një  bukuroshe  malësore.  Bukuroshet tjera malësore të  bjeshkës së Koritës  ngadalë po i “ përpinë” koha.  Në mungesë të tyre mungoi përzgjedhja  e bukuroshes së bjeshkës së Koritës për këtë vit. Nisur nga përvoja e sivjetme , organizatori duhet të mendoj   për  mënyrën e vazhdimit të këtij manifestimi tradicional i cili ,ose duhet të masivizohet , ose të  ndryshojë  formën ,  pasi  asnjë spektakël i bukurisë nuk ka kuptim pa   bukuroshe, siç ishte rasti sivjet në Koritë, për fat të keq.

Përveçse mungoi përzedhja e femrës më të bukur malësore , mungoi edhe  prezantimi i  denjë i trashëgimisë kulturore të trevës së Trieshit, vallet, këngët, lojërat popullore, instrumentet.   Shoqëruesit e mi , mërgimtarët  Kolë e Gjergj Zagreda nga fshati Reç i Ulqinit, Zef Gjokaj me origjinë nga fshati Muzheçk i Trieshit dhe  prifti i Braticës  ( Ulqin) dom Gabrieli   u mallëngjyen me bukuritë e natyrës e ajrin e pastër të Bjeshkës së Koritës dhe maleve  përreth saj. Por u zhgënjyen  me Logun e Bjeshkës. Të pakënaqur se në këtë manifestim nuk valoi flamuri shqiptar u larguan nga Korita me shpresë se viteve të tjera manifestimet popullore të organizohen në pajtim me pritshmëritë e  shumicës së popullatës  shqiptare.  “ Ne mërgimtarët shqiptarë jemi të etshëm  për trashëgimininë e shkëlqyer  që na kanë sjellë të parët tanë  brez pas brezi, për ruajtjen e pastër të traditës e vlerave tona për të cilat secili nga ne jemi krenar.  Festa e sotme e bjeshkatarëve  Shën Shtjefni  në Koritë  është edhe festa jonë. Për këtë arsye edhe ne nga Nuu-Jorku e Ulqini  kemi  ardhur këtu. Të festojmë dhe të kënaqemi së bashku duke shijuar bukuritë mahnitëse të natyrës së kësaj trevë, por edhe për  të majtur gjallë trashëgiminë, traditën, kulturën dhe simbolet tona kombëtare”, u shprehën  miqtë e mi dhe dashamirët e kulturës shqiptare  gjatë  kthimit për në shtëpi nëpër kthesat zig-zake të rrugës gjysmë të asfaltuar Koritë -Triesh  në shumë vende vështirë e kalueshme  për shkak të shirave të rrëmbyeshëm të vjeshtës dhe dimrit.  Zhgënjimi dhe shqetësimi  i mërgimtarëve që i përmendëm arriti kulmin kur  arritëm  para Shkollës Fillore “ Gjergj Kastrioti-Skënderbeu”,  në fshatin Stjepoh ku  valvitej flamuri i Malit të Zi.  Për  mendimin e tyre më e dëshirueshme do të ishte ngritja e një busti a përmendoreje të heroit tonë kombëtar, emrin e të cilit e mbanë kjo shkollë me krenari  më  shumë se një gjysmë shekulli.  Dhe, ndoshta, kjo dëshirë  jo vetëm e tyre do të jetësohet së shpejti. Sikurse edhe  vazhdimi dhe  kultivimi i të gjitha vlerave  nga kultura materiale dhe jomateriale e  kombit tonë.

Furra Tahiri